*પુસ્તક: મજાલિસ-એ-સિદ્દીક, ભાગ ૧, પાના નંબર ૭૦*

*અફાદાત (પ્રવચનો): હઝરત મૌલાના સૈયદ સિદ્દીક અહમદ સાહેબ બાંદવી રહમતુલિલ્લાહ અલયહ*

*દુઃખ અને તકલીફની વાત*

ફરમાવ્યું: મારા માટે સૌથી વધુ દુઃખ અને તકલીફની વાત એ સમયે હોય છે જ્યારે હું દીની મદારિસ (ધાર્મિક મદ્રેસાઓ) માં કોઈ મુનકર (બુરાઈ/ખોટું કામ) જોઉં છું અને તેના પર કોઈ ટોકટોક (રોકટોક) પણ નથી થતી, ત્યારે સખત તકલીફ થાય છે. એવું લાગે છે જાણે કોઈએ આગ લગાડી દીધી હોય. મદ્રેસાઓમાં રહીને ખોટું કામ થાય, કેટલા આશ્ચર્યની વાત છે! અરે, ભૂલ થઈ જાય છે, પરંતુ રોકટોક કર્યા પછી પણ તેની કોઈ અસર ન થવી—આ અફસોસની વાત છે અને આનાથી જ દિલ દુભાઈને રહી જાય છે. મારી ઉપર કોઈ રોજ સો (100) જોડા મારે, તે મને મંજૂર (બર્દાસ્ત) છે, પરંતુ બુરાઈ જોવી મને બર્દાસ્ત નથી. હું અંદરથી ખૂબ દુઃખી થાઉં છું, ઘણો સંયમ રાખું છું; મારા માટે આ જ સૌથી મોટો મુજાહદો (કઠિન સાધના) છે અને ખૂબ જ સખત મુજાહદો છે. હું વિચારું છું કે જ્યારે દીની મદ્રેસાઓમાં આ વાતોની ચિંતા નહીં હોય અને બુરાઈઓનો વિરોધ કરવામાં નહીં આવે, તો પછી ક્યાં કરવામાં આવશે?

આજે હું સવારના સમયે આવ્યો તો જોયું કે તેજ લાઈટનો બલ્બ ચાલુ છે اور લોકો સૂઈ રહ્યા છે. આટલી તેજ રોશનીનો બલ્બ ચાલુ રાખવાની શું જરૂર છે? આટલો મોટો બલ્બ જો મદ્રેસાના આંગણામાં લગાવી દેવામાં આવે તો આખો મદ્રેસો પ્રકાશિત થઈ જાય. આ પ્રકારની બુરાઈઓ જોઈને મને સખત તકલીફ થાય છે.