એક આરબ ગ્રાહક (કસ્ટમર) આવ્યો. મેં તેનું બિલ બનાવ્યું, તેનો સામાન એક પ્લાસ્ટિક બેગમાં રાખ્યો અને ખૂબ જ આદરપૂર્વક તેને આપ્યો. ખુશ થઈને તે દુઆ આપવા લાગ્યો:
“اَللہُ یَتَزَوَّجَکَ مَن لَّا یُصَلِّی وَلَا یَصُوْمُ!”
(અલ્લાહ તારા લગ્ન એવી વ્યક્તિ સાથે કરાવે જે ન તો નમાઝ પડે છે ન તો રોઝો રાખે છે!)
હું આશ્ચર્યચકિત થઈ ગયો. કેવી અજીબ દુઆ હતી!
બીજી જ ક્ષણે તે બોલ્યો, "કુલ આમીન, આમીન કહો!"
હું મૂંઝવણમાં પડી ગયો. "આ કેવી દુઆ છે?" મેં નવાઈ પામીને પૂછ્યું.
તે હસ્યો, મારો હાથ પકડ્યો અને નરમાશથી કહ્યું, "પહેલા આમીન કહો, પછી સમજાવું છું!"
મેં મારી જાતને સંભાળીને કહ્યું, "હું પરણિત (શાદીશુદા) છું, અને આ દુઆ મને કંઈ ખાસ ગમી નથી!"
તે હસી પડ્યો, "ગમશે મારા ભાઈ, બસ આમીન કહી દો!"
તેનો આગ્રહ જોઈને મેં કહ્યું, "આમીન!"
ત્યારે તે નજીક આવ્યો અને કાનમાં ધીમેથી (સરગોશીમાં) બોલ્યો:
“حُورُ الْجَنَّةِ، لَا تُصَلِّی وَلَا تَصُوْمُ!”
(જન્નતની હૂર ન તો નમાઝ પડે છે ન તો રોઝો રાખે છે!)
જ્યારે આનો અર્થ સમજાયો, ત્યારે મારા અસ્તિત્વનો કણ-કણ આમીન બોલી ઉઠ્યો!
