*સમર્થન અને વિરોધમાં અલ્લાહથી ડરો*
શેખુલ ઇસ્લામ હઝરત મૌલાના મુફ્તી મોહમ્મદ તકી ઉસ્માની (મદ્દઝિલ્લહુલ આલિયા) પોતાના આદરણીય પિતા મુફ્તી-એ-આઝમ હઝરત મૌલાના મુફ્તી મોહમ્મદ શફી સાહેબ (રહમતુલ્લાહી અલૈહી) ની સવાનહ (જીવનચરિત્ર) "મેરે વાલિદ મેરે શેખ" માં લખે છે:
..."કોઈ વ્યક્તિ કે પક્ષના સમર્થન અને વિરોધમાં જ્યારે નફસાનીયત (સ્વાર્થ/અહંકાર) ભળી જાય છે, ત્યારે ન તો સમર્થન પોતાની મર્યાદામાં રહે છે અને ન તો વિરોધ. બલ્કે થાય છે એવું કે જે વ્યક્તિનું સમર્થન કરવાનું હોય, તેને સંપૂર્ણપણે બેદાગ અને જેનો વિરોધ કરવાનો હોય, તેને સંપૂર્ણપણે કાળો (દાગી) સાબિત કરવાથી ઓછામાં વાત નથી બનતી. આજકાલ સમર્થન અને વિરોધમાં આ પ્રકારના પ્રદર્શનો સામાન્ય બની ગયા છે. એટલું જ નહીં, પણ ઘણીવાર એવું પણ બને છે કે એક વ્યક્તિ જે જમાનાની નજરમાં વાહવાહ મેળવી રહ્યો હોય, તો તેની તમામ ભૂલો પર પડદો નાખીને તેને વખાણના વાંસ પર ચડાવી દેવામાં આવે છે. અને જ્યારે એ જ વ્યક્તિ કોઈ કારણસર નારાજગી (કોપ) નો ભોગ બને છે, તો તેની તમામ ખૂબીઓ ધૂળમાં મળી જાય છે અને તેમાં સુધારી ન શકાય તેવી ખામીઓ કાઢવામાં આવે છે. હઝરત વાલિદ સાહેબ (રહ.) આ વિચારધારાના સખત વિરોધી હતા અને ફરમાવતા હતા કે આ રીત હક અને ઇન્સાફની વિરુદ્ધ છે."
(હઝરત વાલિદ સાહેબની નજર દુશ્મનો અને વિરોધીઓમાં પણ સચ્ચાઈ કે ખૂબીઓને શોધી લેતી હતી અને તેમની ખૂબીઓને જાહેરમાં સ્વીકારવામાં તમને ક્યારેય કોઈ સંકોચ થયો નથી). કેટલીકવાર જ્યારે સામાન્ય વાતાવરણ કોઈ વ્યક્તિ કે પક્ષની વિરુદ્ધ થઈ જાય છે, ત્યારે તેના વિશે ઇલ્ઝામ-તરાશી (આરોપો મૂકવા) અને અફવાઓ ફેલાવવી એ સામાન્ય રીતે દોષ નથી ગણાતો; બલ્કે શોધી-શોધીને તેની ખામીઓના સમાચાર લાવવામાં આનંદ અનુભવાય છે અને તેમાં તહકીક (તપાસ) ની પણ જરૂરિયાત નથી સમજાતી. હઝરત વાલિદ સાહેબ આવા પ્રસંગોએ પોતાના સંબંધિત લોકોને આ વર્તનથી સખત રીતે રોકતા અને ફરમાવતા કે, "જો એક વ્યક્તિ કોઈ એક બાબતમાં ખરાબ છે, તો એનો એવો અર્થ ક્યાંથી નીકળ્યો કે તેના તમામ પાસાઓ લાઝમી (જરૂરી) રૂપે ખરાબ જ હશે અને હવે તેની જરૂર વગર ગીબત (પીઠ પાછળ નિંદા) કરવી અને તેની વિરુદ્ધ બોહતાન-તરાશી (ખોટા આરોપો મૂકવા) જાયઝ (યોગ્ય) થઈ ગઈ છે."
