અરબ સ્ત્રીઓની એ પરંપરા હતી કે તેઓ પોતાના બાળકને રડતી હાલતમાં ઊંઘાડતી ન હતી, એ ડરથી કે દુઃખ તેના શરીરમાં પ્રવેશીને તેની નસોમાં દોડવા લાગશે. તેઓ પોતાના બાળકને હસાવવાનો પ્રયત્ન કરતી, તેને ખુશ કરવા માટે મહેનત કરતી જેથી તે શાંતિથી સૂઈ શકે, જેનાથી તેનું શરીર મજબૂત થતું, રંગત અને લોહીમાં સુધારો થતો અને મગજને આરામ મળતો.
— મુરૂજ અઝ-ઝહબ | અલ-મસૂદી
