હઝરત ઇયાઝ બિન ગનમ (રઝિયલ્લાહુ અન્હુ) કહે છે કે મેં અલ્લાહના રસૂલ (ﷺ) ને એવું ફરમાવતા સાંભળ્યા કે, "મારી ઉમ્મતના ચુનંદા, મનપસંદ અને ઉચ્ચ મોભો ધરાવતા લોકો એ છે, જેમની બાબતમાં મને મલએ આલા (અલ્લાહના નજીકના ફરિશ્તાઓ) એ આ સમાચાર આપ્યા છે કે, તેઓ દેખીતી રીતે અલ્લાહ અઝીઝ વ જલ્લની અસીમ દયા (રહમત) નો વિચાર કરીને હસે (મુસ્કુરાવે) છે અને દિલ જ દિલમાં અલ્લાહ ઝુલ-જલાલના અઝાબ અને સજાની તીવ્રતાના ડરથી રડતા રહે છે. સવાર-સાંજ અલ્લાહના પવિત્ર ઘરો એટલે કે મસ્જિદોમાં અલ્લાહનું સ્મરણ (ઝિક્ર) કરતા રહે છે.
જીભથી અલ્લાહને આશા અને ભય (રગબત અને હૈબત) ની સાથે પુકારતા રહે છે અને દિલથી તેમની મુલાકાત (લિકા) ના ઉત્સુક છે. લોકો પર તેમનો બોજ અત્યંત હળવો હોય છે, જ્યારે પોતાના નફ્સ (આત્મા) પર ખૂબ ભારે અને કઠિન હોય છે. જમીન પર પગપાળા અત્યંત ધીરજ અને શાંતિપૂર્વક ચાલે છે; અકડાઈને કે અભિમાનથી ચાલતા નથી, કીડીની ચાલે ચાલે છે—એટલે કે તેમની ચાલમાંથી નમ્રતા (તવાઝો) અને આજીજી ઝળકે છે.
તેઓ કુરાનની તિલાવત કરે છે અને જૂના તથા ફાટેલા-તૂટેલા કપડાં પહેરે છે. તેઓ દરેક સમયે અલ્લાહ ઝુલ-જલાલની નજરમાં રહે છે અને અલ્લાહની આંખ દરેક ક્ષણે તેમની રક્ષા કરે છે. તેમના આત્મા (રૂહ) આ દુનિયામાં છે અને તેમના દિલ આખિરત (પરલોક) માં છે. આખિરત સિવાય તેમને બીજા કોઈની ચિંતા નથી, તેઓ દરેક સમયે આખિરત અને કબરની તૈયારીમાં મગ્ન રહે છે."
