અરબોમાં પ્રાચીન સમયમાં પુરુષ પોતાની પત્નીના ઘોડાને ક્યારેય વેચતો ન હતો, પરંતુ તેને ઝબહ કરી (મારી) નાખતો હતો જેથી તેના પર કોઈ બીજો પુરુષ ન બેસે—આટલી બધી ગેરત (સ્વાભિમાન/મર્યાદા) હતી.

જ્યારે કોઈ સ્ત્રીને દફનાવવામાં આવે છે, ત્યારે તેના પરિવારના સભ્યો કબરની આસપાસ એવી રીતે ભેગા થઈ જાય છે અને તેને ઘેરી લે છે કે કોઈ અજાણ્યા માણસને કબરની નજીક ન આવવા દે! અવાજો સંભળાય છે કે જનાઝાને ઢાંકી દો, કબરને ઢાંકી દો! આ બધું તેના પ્રત્યેની ગેરતને કારણે થાય છે, જ્યારે કે તે કફનમાં લપેટેલી મૃત સ્ત્રી હોય છે!

શું જીવતી સ્ત્રીઓ આ ગેરત અને રક્ષણની વધુ હકદાર નથી?

એક સ્ત્રીનો પહેરવેશ તેના પિતાની તરબિયત (ઉછેર), તેની માતાની પવિત્રતા, તેના ભાઈની ગેરત અને તેના પતિની મર્દાનગીને વ્યક્ત કરે છે!

સંસ્કૃતિ, આઝાદી અને લોકશાહીનો અર્થ એ નથી કે મૂલ્યો, હયા (લાજ-શરમ) અને નૈતિકતાને છોડી દેવામાં આવે. પોતાની દીકરીઓ અને સ્ત્રીઓની બાબતમાં અલ્લાહથી ડરો.

https://whatsapp.com/channel/0029VaRR3zV3QxRuQSHYfL3Z