હઝરત મુજદ્દિદ અલ્ફ થાની (રહમતુલ્લાહ અલૈહ) ના એક ખલીફા (શિષ્ય) એ આપને પત્ર લખતા પોતાના ઇસ્લાહી (સુધારાત્મક) અને મિલ્લી (કૌમી) કાર્યો ગણાવ્યા કે: "આજકાલ હું વાઝ (ઉપદેશ) પણ આપી રહ્યો છું, દરસ-ઓ-તદરીસ (શિક્ષણ કાર્ય) પણ કરી રહ્યો છું, અને તસ્નીફ-ઓ-તાલીફ (પુસ્તક લેખન અને સંકલન) પણ ચાલુ છે... વગેરે વગેરે."
હઝરતે જવાબમાં એક અજીબ (અદભુત) વાત ફરમાવી, જે આપણા સૌના માટે અત્યંત ધ્યાન આપવા જેવી છે. ફરમાવ્યું કે:
"મિયાં! આ બધું તો તમે બીજાઓનું કામ કરી રહ્યા છો? અને આ પ્રકારની સેવાઓ (ખિદમાત) તો અલ્લાહ તઆલા કોઈ પાપી માણસ ('રજુલ-એ-ફાજીર') પાસે પણ કરાવી લે છે.
તમે તો એ જણાવો કે તમારા પોતાના વ્યક્તિગત કાર્યો (અમાલ) અને આંતરિક સ્થિતિ (અહવાલ) કેવા ચાલી રહ્યા છે? તઝકિયા-એ-કલ્બ (હૃદયની શુદ્ધિ) અને ઇસ્લાહ-એ-નફ્સ (આત્મ-સુધારણા) ની બાબત કેવી છે?"
હઝરતના આ કથનને સામે રાખીને જો આજે આપણે આપણી સ્થિતિની સમીક્ષા કરીએ, તો મામલો અત્યંત નાજુક જણાય છે.
કારણ કે જે જ્ઞાન (ઇલ્મ) નો હેતુ અને કેન્દ્રબિંદુ પોતાની ચિંતા અને સુધારણાના બદલે, માત્ર બીજાઓ પર નજર રાખવાનું બની જાય, તો તેની પરિસ્થિતિ ખૂબ ભયાનક થઈ જાય છે.
