*નાસ્તિક જાવેદ અખ્તરને જ જોઈ લો...*
તેમના પરદાદા, *ફઝલ-એ-હક ખૈરાબાદી* ૧૮૫૭ના સ્વાતંત્ર્ય સંગ્રામના સેનાની, શૈખુલ ઇસ્લામ અને કુરઆનના વિદ્વાન હતા, જેમણે અંગ્રેજો વિરુદ્ધ જેહાદની ફતવો આપ્યો હતો.
તેમના દાદા, *મુઝતર ખૈરાબાદી* એક મહાન કવિ અને વિદ્વાન હતા, જેઓ ધાર્મિક પરંપરાઓના વારસદાર હતા.
તેમના પિતા, *જાન નિસાર અખ્તર* એક મહાન કવિ હતા, પરંતુ... તેઓ સમાજવાદી વિચારધારામાં ડૂબી ગયા, એટલે કે ધર્મમાં નબળા પડતા ગયા.
અને પછી *જાવેદ અખ્તર* એક પ્રખ્યાત કવિ, પરંતુ એક નાસ્તિક (મુલ્હિદ), જે ઈશ્વરના અસ્તિત્વનો જ ઇનકાર કરે છે.
જોયું???
*માત્ર થોડી પેઢીઓની અંદર એક પરિવાર ક્યાંથી ક્યાં પહોંચી ગયો.*
ધર્મ પ્રત્યે વફાદાર રહેનારા વિદ્વાનોનો પરિવાર, એક એવી વ્યક્તિ પર આવીને પૂરો થયો જે નાસ્તિકતા પર ગર્વ કરે છે.
વિચારો... જો આપણે આપણી પેઢીને ધર્મ સાથે જોડવાને બદલે સ્ક્રીન, પશ્ચિમી ફિલસૂફી અને નફ્સ (મનની ઈચ્છાઓ)ની ગુલામીના હવાલે કરી દઈશું... તો આપણી આવનારી પેઢીઓનું અંજામ શું આવશે???
આજે જો આપણા ઘરમાં ઈમાનનો દીવો છે પણ ખરો; તો કાલે આપણા દીકરાઓ (અલ્લાહની પનાહ) જાવેદ અખ્તરથી પણ આગળ વધીને કદાચ ખુલ્લેઆમ ધર્મની મજાક ઉડાવશે...
અને પછી... આપણી સંતાનોની સંતાન (અલ્લાહની પનાહ) ઈશ્વરને માનવાનું નામ પણ ગુનો સમજશે...!
*ચિંતન અને મનન કરો (તફક્કુર વ તદબ્બુર)*
