એકવાર ઇમામ અહમદ બિન હંબલ (રહમહુલ્લાહ) બગદાદના બજારમાં ગયા. તેમણે લાકડાનો એક ભારો ખરીદ્યો અને પોતાના માથા પર મૂકીને ઘર તરફ ચાલવા લાગ્યા. જ્યારે લોકોએ આ જોયું તો (અફરાતફરીના કારણે) બજાર બંધ થઈ ગયા. વેપારીઓ કતારબદ્ધ રસ્તો છોડીને ઊભા રહી ગયા. વેપારીઓએ સલામ અર્ઝ કરી અને કહ્યું, "અમે આ ઉપાડી લઈએ છીએ."
ઇમામના હાથ ધ્રૂજી ઊઠ્યા, ચહેરો લાલ થઈ ગયો અને આંખોમાંથી આંસુ ટપકવા લાગ્યા અને તેમણે ફરમાવ્યું: "આપણે તો મસાકીન (લાચાર/ગરીબ) છીએ, જો ખુદાએ આપણા પર પડદો ન રાખ્યો હોત તો આપણે અપમાનિત (ઝલીલ) થઈ જાત."
