لَا أُقْسِمُ بِهَٰذَا الْبَلَدِ (۱) وَأَنتَ حِلٌّ بِهَٰذَا الْبَلَدِ (۲) وَوَالِدٍ وَمَا وَلَدَ (۳) لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنسَانَ فِي كَبَدٍ (۴)(سورۃ البلد)
અનુવાદ
હું કસમ ખાઉં છું આ શહેરની (1) જ્યારે (હે પયગંબર!) તમે આ શહેરમાં મુકીમ છો (2) અને (કસમ ખાઉં છું) બાપની અને તેની ઓલાદની (3) કે અમે ઇન્સાનને મશક્કતમાં પેદા કર્યો છે (4) (આ તે વાત છે જે કસમ ખાઈને ફરમાવવામાં આવી છે મતલબ એ છે કે દુનિયામાં ઇન્સાનને એવી રીતે પેદા કરવામાં આવ્યો છે કે તે કોઈ ને કોઈ મશક્કતમાં લાગેલો રહે છે. ભલે કોઈ કેટલો મોટો હાકિમ હોય, અથવા દોલતમંદ વ્યક્તિ હોય, તેને જીવતા રહેવા માટે મશક્કત ઉઠાવવી જ પડે છે. તેથી જો કોઈ વ્યક્તિ એવું ઈચ્છે કે તેને દુનિયામાં ક્યારેય કોઈ મહેનત કરવી ન પડે તો આ તેની ખામ-ખ્યાલી છે. આવું ક્યારેય શક્ય જ નથી. આસાન તર્જુમા-ઉલ-કુરઆન)