لَعَلَّكَ بَاخِعٌ نَّفْسَكَ اَلَّا یَكُوْنُوْا مُؤْمِنِیْنَ(۳)اِنْ نَّشَاْ نُنَزِّلْ عَلَیْهِمْ مِّنَ السَّمَآءِ اٰیَةً فَظَلَّتْ اَعْنَاقُهُمْ لَهَا خٰضِعِیْنَ(۴)
અનુવાદ
(હે પૈગંબર) કદાચ તમે આ ગમમાં પોતાનો જીવ હલાક કરી રહ્યા છો કે આ લોકો ઈમાન (કેમ) નથી લાવતા. (3) જો અમે ઇચ્છીએ તો તેમના પર આસમાનથી કોઈ એવી નિશાની ઉતારી દઈએ કે તેની આગળ તેમની ગરદનો ઝૂકીને રહી જાય. (4)
મતલબ: એ છે કે અલ્લાહ તઆલા માટે આ કંઈ મુશ્કેલ ન હતું કે તેમને ઈમાન લાવવા પર મજબૂર કરી દેતો, પરંતુ આ દુનિયામાં ઇન્સાનને મોકલવાનો મકસદ એ નથી કે તેને જબરદસ્તી મુસલમાન બનાવવામાં આવે. બલ્કે ઇન્સાન પાસેથી માંગ એ છે કે તે કોઈપણ જોર-જબરદસ્તી વગર પોતાની અક્કલનો ઉપયોગ કરીને અને દલીલો પર ગૌર (વિચાર) કરીને ઈમાનનો રસ્તો અપનાવે. આ જ એ આઝમાઈશ (કસોટી) છે જેના માટે તેને દુનિયામાં મોકલવામાં આવ્યો છે. તેથી જો આ લોકો ઈમાન નથી લાવી રહ્યા તો તમારે એટલો સદમો ન કરવો જોઈએ કે પોતાનો જીવ હલકાન કરી લો. (આસાન તરજુમાતુલ કુરાન)
