قُلِ انْظُرُوْا مَا ذَا فِی السَّمٰوٰتِ وَ الْاَرْضِ وَ مَا تُغْنِی الْاٰیٰتُ وَ النُّذُرُ عَنْ قَوْمٍ لَّا یُؤْمِنُوْنَ(۱۰۱)(سورۃ یونس)
અનુવાદ
(એ પયગંબર!) તેમને કહો કે: જરા નજર દોડાવો કે આસમાનો અને જમીનમાં શું શું વસ્તુઓ છે? પરંતુ જે લોકોએ ઈમાન લાવવું જ નથી તેમના માટે (જમીન અને આસમાનમાં ફેલાયેલી) નિશાનીઓ અને આગાહ કરવાવાળા (પયગંબર) કંઈ પણ કારઆમદ (ઉપયોગી) નથી. (૧૦૧) (આસાન તર્જુમતુલ કુરઆન)
એટલે કે: આ કાયનાત (સૃષ્ટિ)ની દરેક વસ્તુને જો ઇન્સાફની નજરથી જોવામાં આવે તો તે અલ્લાહ તઆલાની કુદરત અને હિકમતનો શાહકાર (ઉત્કૃષ્ટ નમૂનો) છે, આનાથી માત્ર એટલું જ ખબર નથી પડતું કે આ અદ્ભુત કારખાનું આપોઆપ અસ્તિત્વમાં નથી આવ્યું, તેને અલ્લાહ તઆલાએ પેદા કર્યું છે, બલ્કે આનાથી એ પણ સમજાય છે કે જે ઝાત (હસ્તી) આટલી અઝીમ (વિશાળ) કાયનાત પેદા કરવા પર કાદિર (સમર્થ) છે, તેને પોતાની ખુદાઈ માટે કોઈ શરીક (ભાગીદાર) કે મદદગારની હાજત (જરૂરિયાત) નથી, તેથી તે છે, અને એક જ છે, તેનો કોઈ શરીક નથી.
આ આઈના-ખાનામાં બધા અક્સ (પ્રતિબિંબ) છે તારા,
આ આઈના-ખાનામાં તું યક્તા (એકલો/અદ્વિતીય) જ રહેશે. (આસાન તર્જુમતુલ કુરઆન)
