یٰۤاَیُّهَا الَّذِیْنَ اٰمَنُوْا لَا تَتَّخِذُوْۤا اٰبَآءَكُمْ وَ اِخْوَانَكُمْ اَوْلِیَآءَ اِنِ اسْتَحَبُّوا الْكُفْرَ عَلَى الْاِیْمَانِ وَ مَنْ یَّتَوَلَّهُمْ مِّنْكُمْ فَاُولٰٓئِكَ هُمُ الظّٰلِمُوْنَ(۲۳)(سورۃ التوبہ)
અનુવાદ
એ ઈમાન વાળાઓ! જો તમારા બાપ અને ભાઈઓ કુફ્ર (અશ્રદ્ધા) ને ઈમાનની સરખામણીમાં પ્રાધાન્ય (તરજીહ) આપે તો તેમને પોતાના સરપરસ્ત (વાલી/રક્ષક) ન બનાવો. અને જે લોકો તેમને સરપરસ્ત બનાવશે તેઓ જ ઝાલિમ (અન્યાયી) હશે. (૨૩) (આસાન તર્જુમતુલ કુરઆન)
એટલે કે: આનો અર્થ એ છે કે તેમની સાથે એવા સંબંધો ન રાખો જે તમારા માટે ધાર્મિક ફરજો (દીની ફરાઈઝ) અદા કરવામાં અડચણ બની જાય, જ્યાં સુધી પોતાના ઈમાન અને ધાર્મિક ફરજોનું રક્ષણ કરતા રહીને તેમની સાથે સદ્વ્યવહાર (હુસ્ન-એ-સુલૂક) કરવાનો સંબંધ છે, તેને કુઆર્ન કરીમે પ્રશંસનીય (મુસ્તહસન) ઠેરવ્યો છે. (આસાન તર્જુમતુલ કુરઆન)