માણસની વિતતી જિંદગી...! (એક રડાવી દેતી વાર્તા)
ઘણા સમય પહેલા એક જગ્યાએ સફરજનનું એક બહુ મોટું વૃક્ષ હતું અને રોજ એક બાળક ત્યાં આવીને તે વૃક્ષની આસપાસ રમતો હતો. તે બાળક તે વૃક્ષની ડાળીઓને વળગીને તેની ટોચ પર ચઢી જતો, તેના સફરજન ખાતો અને થાકીને તેના છાંયડા નીચે સૂઈને મજાથી ઝોકાં ખાતો. તે બાળક તે વૃક્ષને પ્રેમ કરતો હતો અને તે વૃક્ષ પણ તેને પ્રેમ કરતો હતો અને તેની સાથે રમવાનું પસંદ કરતો હતો. સમય વીત્યો અને બાળક મોટો થઈ ગયો. અને પછી બાળક રોજ વૃક્ષની આસપાસ રમતો નહોતો. એક દિવસ બાળક પાછો આવ્યો પણ તે દુખી હતો. વૃક્ષે કહ્યું, "આવ મારી સાથે રમ." બાળકે જવાબ આપ્યો, "હું હવે એટલો નાનો નથી રહ્યો કે વૃક્ષોની આસપાસ રમું, મને રમકડાં જોઈએ છે અને રમકડાં ખરીદવા માટે મને પૈસા જોઈએ છે." વૃક્ષે કહ્યું, "મારી પાસે તો પૈસા નથી." "પણ એવું થઈ શકે છે કે તું મારા બધા જ સફરજન લઈ લે અને તેને વેચી દે જેથી તને પૈસા મળી જાય." બાળક બહુ ખુશ થઈ ગયો; તે વૃક્ષ પર ચઢ્યો અને બધા સફરજન તોડી લીધા અને ખુશી-ખુશી ત્યાંથી ચાલ્યો ગયો. વૃક્ષે પોતાના બધા ફળ ગુમાવી દીધા, પણ તેનું પોતાનું દુખ એ ખુશીની સામે બહુ ઓછું હતું જે તેને બાળકની ખુશી જોઈને થઈ હતી. પરંતુ વૃક્ષની ખુશી વધુ સમય સુધી ન ટકી શકી કારણ કે સફરજન લઈ ગયા પછી બાળક પાછો ન આવ્યો, તેથી વૃક્ષ દુખી થઈ ગયું. પછી એક દિવસ અચાનક તે બાળક પાછો આવ્યો પણ હવે તે એક પુરુષ બની ચૂક્યો હતો. વૃક્ષ તેના આવવા પર બહુ જ ખુશ થયો અને તેને કહ્યું: "આવ મારી સાથે રમ." બાળકે જવાબ આપ્યો, "મારી પાસે રમવા માટે સમય નથી કારણ કે મારે મારા પત્ની અને બાળકો માટે કામ કરવાનું છે, મને એક ઘર જોઈએ છે જે અમને સુરક્ષા આપી શકે, શું તું મારી મદદ કરી શકે છે?" "મને અફસોસ છે, મારી પાસે કોઈ ઘર નથી પણ તું તારું ઘર બનાવવા માટે મારી ડાળીઓ અને શાખાઓ કાપી શકે છે." તે માણસે વૃક્ષની બધી જ ડાળીઓ અને શાખાઓ લઈ લીધી અને પછી ખુશી-ખુશી ચાલ્યો ગયો. જે રીતે તે પહેલા તેના ફળ લઈને ચાલ્યો ગયો હતો, વૃક્ષ તેને ખુશ જોઈને ફરીથી બહુ ખુશ થયો અને તે એક વાર ફરી ગાયબ થઈ ગયો. તે વૃક્ષ પાસે પાછો ન આવ્યો અને વૃક્ષ એક વાર ફરી એકલું અને દુખી થઈ ગયું. પછી એક લાંબા સમય પછી, ઉનાળાના એક ગરમ દિવસમાં તે માણસ પાછો આવ્યો અને વૃક્ષ એક વાર ફરી ખુશીની ચરમસીમાએ પહોંચવા લાગ્યો કે હવે કદાચ આ મારી સાથે રમશે. વૃક્ષે કહ્યું, "આવ મારી સાથે રમ..." માણસે વૃક્ષને કહ્યું, "હું હવે ઘરડો થઈ ગયો છું અને ઈચ્છું છું કે કોઈ નદીમાં હોડી ચલાવતા કોઈ શાંત જગ્યાએ પહોંચી જાઉં. શું તું મને એક હોડી આપી શકે છે?" વૃક્ષે કહ્યું, "તું મારો થડ લઈને તેની હોડી બનાવી લે, આ રીતે તું તેના દ્વારા દૂર સુધી જઈ શકે છે અને ખુશ થઈ શકે છે." તો તે માણસે વૃક્ષનું થડ કાપી લીધું અને તેની હોડી બનાવી લીધી અને પછી માણસ હોડીમાં સવાર થઈને ચાલ્યો ગયો અને એક લાંબા સમય સુધી પાછો ન આવ્યો. આખરે લાંબા સમય સુધી ગાયબ રહ્યા પછી તે માણસ પાછો આવ્યો, તેને જોઈને વૃક્ષે દુખ સાથે કહ્યું: "મને અફસોસ છે મારા દીકરા કે હવે મારી પાસે તને આપવા માટે બીજું કંઈ નથી અને તારા માટે હવે સફરજન પણ નથી." માણસે કહ્યું, "કોઈ વાંધો નહીં, હવે મારા દાંત પણ નથી જેનાથી હું સફરજન કાપી શકું." "તારા કૂદવા-કૂદવા માટે હવે મારો થડ પણ નથી." તો માણસે કહ્યું, "હું હવે ઘરડો થઈ ગયો છું, એવું કામ નથી કરી શકતો." વૃક્ષે કહ્યું: "મારા દીકરા, હવે મારી પાસે ખરેખર એવું કંઈ નથી જે હું તને આપી શકું, હવે ફક્ત મારા મરતા મૂળ જ બચ્યા છે," વૃક્ષે રડતા રડતા આંસુઓથી ભરેલા અવાજમાં કહ્યું. માણસે કહ્યું, "હવે મને ફક્ત કોઈ એવી જગ્યા જોઈએ છે જ્યાં હું શાંતિથી આરામ કરી શકું." "બહુ સારી વાત છે, ઘરડા વૃક્ષના ઘરડા મૂળ તારા આરામ કરવા માટે બહુ સારી જગ્યા છે." વૃક્ષે કહ્યું, "આવ મારી સાથે બેસ જેથી તને શાંતિ મળે, આવી જા." માણસ વૃક્ષ પાસે આવીને બેસી ગયો, વૃક્ષ ફરીથી ખુશ થઈ ગયો, મુસ્કુરાયો અને તેની આંખો આંસુઓથી ભરેલી હતી. શું તમે જાણો છો આ વૃક્ષ કોણ છે?? આ વૃક્ષ તમારા માતા-પિતા છે... તમારા માતા-પિતાના ત્યાગ અને બલિદાનની કદર કરો, તમે તેમનો હક તો ક્યારેય અદા નથી કરી શકતા, પરંતુ તેમની ખૂબ સેવા અને આજ્ઞાપાલન કરો જેથી તમારી દુનિયા અને આખિરત સુધરી જાય, ઇન્શાઅલ્લાહ. __________📝📝📝__________ મનકૂલ (નકલ કરેલ). પસંદગી: ઇસ્લામિક ટ્યુબ પ્રો
