એક દિવસ એક શાસક (રાજા) મહેલમાં બેઠો હતો. ત્યારે જ તેણે મહેલની બહાર એક સફરજન વેચનારને અવાજ લગાવતા સાંભળ્યો: "સફરજન ખરીદો! સફરજન!" શાસકે બહાર જોયું તો એક ગ્રામીણ માણસ પોતાના ગધેડા પર સફરજન લાદીને બજાર જઈ રહ્યો છે. શાસકને સફરજન ખાવાની ઈચ્છા થઈ અને તેણે પોતાના વઝીરને કહ્યું: "ખજાનામાંથી 5 સોનાના સિક્કા લો અને મારા માટે એક સફરજન લાવો." વઝીરે ખજાનામાંથી 5 સોનાના સિક્કા કાઢ્યા અને પોતાના સહાયકને કહ્યું: "આ 4 સોનાના સિક્કા લો અને એક સફરજન લાવો." સહાયક વઝીરે મહેલના પ્રબંધક (મેનેજર) ને બોલાવ્યો અને કહ્યું: "સોનાના આ 3 સિક્કા લો અને એક સફરજન લાવો." મહેલના પ્રબંધકે મહેલના ચોકીદારી પ્રબંધકને બોલાવ્યો અને કહ્યું: "આ 2 સોનાના સિક્કા લો અને એક સફરજન લાવો." ચોકીદારીના પ્રબંધકે ગેટના સિપાહીને બોલાવ્યો અને કહ્યું: "આ 1 સોનાનો સિક્કો લો અને એક સફરજન લાવો." સિપાહી સફરજનવાળાની પાછળ ગયો અને તેને કોલરથી પકડીને કહ્યું: "એ ગામડિયા માણસ! તું આટલો શોર કેમ મચાવી રહ્યો છે? તને ખબર નથી કે આ સલ્તનતના રાજાનો મહેલ છે અને તેં તારા ડરામણા અવાજથી રાજાની ઊંઘમાં ખલેલ પહોંચાડી છે. હવે મને હુકમ થયો છે કે તને કેદ કરી લઉં." સફરજન વેચનાર મહેલના સિપાહીઓના પગમાં પડી ગયો અને કહ્યું: "મારાથી ભૂલ થઈ ગઈ જનાબ! આ ગધેડા પર લાદેલો આખો બોજ મારી એક વર્ષની મહેનતનું પરિણામ છે, આ બધું તમે લઈ લો, પણ મને કેદ થવામાંથી માફ કરો!" સિપાહીએ બધા સફરજન લઈ લીધા અને અડધા પોતાની પાસે રાખ્યા અને બાકીના પોતાના પ્રબંધકને આપી દીધા. અને તેણે (પ્રબંધકે) તેમાંથી અડધા રાખ્યા અને અડધા પોતાના ઉપરના અધિકારીને આપી દીધા અને કહ્યું કે આ 1 સોનાના સિક્કાવાળા સફરજન છે. અધિકારીએ તે સફરજનનો અડધો ભાગ મહેલના પ્રબંધકને આપ્યો અને કહ્યું કે આ સફરજનની કિંમત 2 સોનાના સિક્કા છે. મહેલના પ્રબંધકે અડધા સફરજન પોતાના માટે રાખ્યા અને અડધા વઝીરને આપ્યા અને કહ્યું કે આ સફરજનની કિંમત 3 સોનાના સિક્કા છે. વઝીરે અડધા સફરજન લીધા અને મુખ્ય વઝીર પાસે ગયો અને કહ્યું કે આ સફરજનની કિંમત 4 સોનાના સિક્કા છે. વઝીરે અડધા સફરજન પોતાના માટે રાખી લીધા અને આ રીતે માત્ર પાંચ સફરજન લઈને શાસક પાસે ગયો અને કહ્યું કે આ 5 સફરજન છે જેની કિંમત 5 સોનાના સિક્કા છે. શાસકે પોતાના મનમાં વિચાર્યું કે તેના શાસનકાળમાં લોકો ખરેખર અમીર અને ખુશહાલ છે; એક ખેડૂતે પાંચ સફરજન પાંચ સોનાના સિક્કાના બદલામાં વેચ્યા છે. એટલે કે દરેક સોનાના સિક્કાના બદલામાં એક સફરજન! "મારા દેશના લોકો એક સોનાના સિક્કાના બદલામાં એક સફરજન ખરીદે છે, એટલે કે તેઓ ખૂબ અમીર છે. તેથી વધુ સારું છે કે ટેક્સ (કર) માં વધારો કરવામાં આવે અને મહેલના ખજાનાને ભરી દેવામાં આવે." અને પછી આ રીતે જનતામાં ગરીબી વધતી જ ગઈ, વધતી જ ગઈ અને વધતી જ ગઈ. (ફારસી સાહિત્યમાંથી સાભાર)